Wij Fietsen.nl

In de laatste week van mei/eerste week van juni ga ik de Alpe d’Huez beklimmen. Te fiets. Zes keer op één dag. Een uitdaging, een doel. Iets waarmee ik dan precies een jaar mee bezig ben geweest. Momenteel ben ik namelijk al een half jaar in training voor mijn helse tocht naar boven.

Ik train mijn benen. Zorg voor conditie. En werk aan mijn core stability, zodat ik straks negen uur lang een fietsstuur kan vasthouden.

Maar met trainen alleen kom ik er niet. Ik moet een lijstje maken wat ik allemaal meemoet. Want: een goede voorbereiding is het halve werk. Maar omdat ik zelf nog geen klimkilometer gemaakt heb, of je moet het Kopje van Bloemendaal en de Duin van Schoorl meerekenen, vraag ik jullie om hulp. Help mij mijn benodigdhedenlijstje compleet te maken.

Aanvulling zijn dus geweest. Iets achterlaten kan onder in de reacties.

Mijn lijstje tot nu toe, verdeelt in materiaal, kleding en voedsel:

• Fiets
• Reserve buitenbanden voor en achter
• Zes reserve binnenbanden voor en achter
• Pompje
• Spatborden
• Voor- en achterlicht

• Wielerbroek
• Winterbroek voor onder wielerbroek
• Wielershirt lange en korte mouwen
• Helm
• Handschoenen
• Fietsschoenen
• Fietssokken
• Zonnepetje
• Regenjack
• Windjack
• Fietsbril

• Water
• Sportdrank
• Dextro Energy
• Ontbijtkoek
• Bananen
• Gelletjes

Meer over mijn tocht lees je hier.

Apple heeft een patent geregistreerd voor een racefiets met een geïntegreerde iPod/iPhone. Het systeem komt eigenlijk neer op een Nike+ voor fietsers. Volgens de specificaties heeft de Apple-fiets op verschillende plaatsen sensoren die onder meer data over snelheid trapfrequentie (draadloos?) doorgeven aan een iPod/iPhone. Ook zou het mogelijk zijn te communiceren met andere fietsers en data uit te wisselen. Het systeem zou ook gebruik kunnen maken van de GPS in de iPhone en zo routeaanwijzingen kunnen laten zien.

Meer over de “Smart Bike” van Apple kan je lezen op Patently Apple.

Na de twitterende auto is er nu ook een twitterende racefiets: Precious. Het is een project van het Amerikaanse bedrijf Breakfast. Schrijfster Janeen McCrae maakt op de fiets een reis dwars door de Verenigde Staten om geld in te zamelen voor de Livestrong Foundation van Lance Armstrong. Het project is nog maar net live, maar Janeen is al bijna 2 weken onderweg. Ze legt per dag ongeveer 80 kilometer af.

Terwijl Janeen McCrea fietst, meten allerlei sensoren op de fiets onder meer temperatuur, luchtvochtigheid, snelheid, richting en GPS-locatie. Die gegevens worden vertaald in vooraf geschreven ‘grappige’ tweets en automatisch via de Twitter-account @yesiamprecious verspreid. Maar Janeen kan ook op een knop op de fiets drukken om een tweet te versturen.

Op YouTube kan je een video bekijken met meer informatie over hoe Precious werkt.

Dit artikel verscheen eerder op Twittermania.nl.

Het zweet vormt een klein stuwmeer tussen mijn billen. En het begint te schuren waar dat het meest pijn doet. Ik heb er één gekocht. Een oud beestje, maar, op een oude fiets.. precies. Dat eerste zweet is geen vervelend zweet. Het zal wel horen, en bovendien is het ontstaan in een plots verschrikkelijk lomp lijkende spijkerbroek. Geen gezicht, maar ik heb nog geen snelle. Die moet nog komen. Zie ik trouwens tegenop, zo’n ding passen.

En zo schieten er meer dingen door m’n hoofd, die eerste meters op mijn (mijn!) oude MBK. Ik moest denken aan vroeger, als ik eens op z’n rare fiets met annorexiabandjes en een gek stuur zat. Vriendjes die er een hadden (niet over de stoeprand, klootzak) of op die van m’n oom, trappers oneindig ver in de diepte en het stuur stuurloos. Maar de keren dat ik bij de trappers kon en even een blokje om mocht, voelde ik wel zo’n tinteling (en ik heb het niet over zo rond de punt van het zadel) in het trappen. Dat je ineens zoveel harder kan trappen. Alles gaat harder. De wielen over hobbeltjes, de wind in je ogen.

Het is allemaal nog steeds raadselachtig. Praktisch. Waar ga ik ‘m laten? Goed slot of in de gang? Wat vindt m’n vriendin ervan, zo’n eindtwintigerssyndroomapparaat in de entree van ons huis? En wat heb ik nu nodig? Zo’n broekje dus, maar ook een shirt? En dan een echte met onzinsponsors of gewoon een strakke van de Wibra? Dure helm of hopen op gewoon niet vallen? Hoe serieus neem ik dit en hoe serieus neem ik mezelf? Waarom heb ik er één gekocht?

Ik durf er nog geen geld op in te zetten. M’n fiets kan weg gaan stoffen in de schuur, of opgefietst worden op warm asfalt, waarna ik een nieuwe – nog mooiere, nog echtere – koop.

Ik vraag het mezelf allemaal af tijdens de eerste meters dat ik fiets. Maar ik fiets.

Geweldige creatieve en sociale wedstrijd rond fietsen: het Yoxi Project. In hun eigen woorden:

How can we make our cities more welcoming to bikers? How can we encourage more people to ride a bike when they can? The solution could come in many forms: a product, program, device, game, movement, or competition. It could involve new business models and bike sharing; new bike design that’s safer and more comfortable or government-funded workshops to teach people better biking. Whatever it is, it’s got to be smart and have mass appeal.

Het loont de moeite om eens over die site te surfen. Of ga direct naar de tweede ronde pitches. De tussentijdse nummer 1 heeft een app ontwikkeld waarmee je fietsen van “recreational” in “social” verandert. Anderen focussen op respect tussen weggebruikers, bikepooling of het mainstream maken van de fiets. Dat laatste lijkt me in ons land niet echt noodzakelijk, maar het levert wel een aardig filmpje op.

Op 16 juli is de slotronde. Meestemmen!

Hé, een infographic met fiets-excuses, afkomstig van Team 1 van het Yoxi-project. Duidelijk bedoeld voor een stedelijke omgeving…

(C) Yoxi Project

Waarom?

Geachte forumleden,

Graag zou ik uw hulp willen vragen bij een discussie tussen enkele fietsvrienden. Twee daarvan hebben een nieuwe fiets met ‘sloping’ frame. Twee anderen (waaronder ik) hebben een oud barrel van het Eddy Merckx model. De twee hippe fietsers beweren dat je door een sloping frame meer rechtop kunt zitten, zonder dat dit ten koste gaat van je aerodynamische houding. Complete onzin, is het enige dat ik daar tegenin heb te brengen. Met mijn oude frame kan ik net zo goed mijn zadel en/of stuur hoger en lager zetten om zo mijn fietshouding aan te passen.

Toen ik dat tegen de hypegevoeligerds zei, kwam er verder niet meer uit hen dan: “eeeh… nou… het is wel beter… volgens mij.”

En daarom, beste forumleden, mijn vraag aan u: wat is het nut van een sloping frame?

De opzet van dit fietsersweblog is even eenvoudig als doeltreffend: enthousiasme delen en elkaar helpen nog meer plezier in het fietsen te krijgen. Deelnemen is minstens zo makkelijk: meld je aan en doe mee. Hoe meer mooie fietsverhalen, hoe beter.

Directe aanleiding voor dit groepsweblog is het verschijnen van het boekje “Wielrennen“, in de guru-reeks van Van Duuren Media. Mogelijk dat de aanvullingen op dit weblog nog eens aanleiding vormen voor een gezamenlijk vervolg daar op.

Om het boekje te bestellen, kan hier een formulier worden ingevuld.

De ongemakken van een man op een fiets met een smal, hard zadel zijn ontelbaar. Wie tijdens een toertocht zijn oor goed te luisteren legt, komt het geklaag in vele gedaantes tegen. En iedereen lijkt er zo’n beetje zijn eigen termen voor te hebben. Een collega-wijfietser vroeg me laatst hoe vaak ik op lange tochten last had van tintelpik. Ik had er nog nooit van gehoord, maar het kwam er op neer dat hij echt af en toe even uit het zadel moest om weer enig gevoel terug te krijgen in zijn edele delen. Een variant op dat gevoel, maar dan een paar centimeter verder, is de slaapzak. Waar ik dan wel weer vaak fietsers over hoor spreken.

Nee, nooit last van eigenlijk, maar misschien is dat omdat ik nooit lang in één houding fiets. Om mijn rug en nek af en toe wat afwisseling te bieden, ga ik geregeld staan. Onbewust voorkom ik zo waarschijnlijk dit soort vreselijke “kwalen”.

Eigenlijk is het allemaal zadelzeik.

Read the rest of this entry →

Ik ben behoorlijk merken trouw, daarnaast ben ik licht obsessief en een enorme fietsfanaat met een lichte hang naar materiaal-freakish-tendicies. Met andere woorden … “aan mijn fiets geen rommel”, “wat de boer niet kent dat vret ie niet” en “baas over eigen bike”.

Paniek in huize poldertrapster, vanuit mijn werk in de stromende regen naar huis geploeterd op mijn nette racefiets. Op full carbon wielen, water plasjes in de schoenen en een lege maag. Direct nadat ik thuis kwam heb ik een lekkere pasta gegegten en terwijl ik de Lance Armstrong docu op de Belg keek besloot ik mijn fiets goed schoon te maken.

Ik hang altijd mijn fiets op, klik de wielen eruit, neem het frame en de wielen af met een sopje, haal altijd de ketting eraf, maak de casette los en reinig elk gaatje en hoekje fiets grondig. Het is namelijk mijn overtuiging dat als ik goed voor mijn materiaal zorg ik er langer plezier van heb. Ik heb niet bijzonder veel geld, dus voor een nieuwe fiets zal ik zeker een paar jaar sparen. Tot die tijd rijd ik graag op een frisse fiets….

… meer lezen? Vind het vervolg op:  http://rosementink.blogspot.com/2010/06/klein-menselijk-leed.html