Wij Fietsen.nl

Als excuus minstens zo sterk als “de planten hebben nog water nodig” of “de afstand tot de volgende hobbel is nog niet berekend”. Toch werd dit vandaag nog serieus als argument gebruikt om te ontkomen aan een prachtige fietstocht op 2 april. Het excuus is des te nietszeggender vanwege de voorliefde van de promotor voor de edele fietssport. Enig lichtpuntje is dat de persoon in kwestie het ook zelf een smoes noemt.

Natuurlijk Sanne, je moet nog promoveren. Wij allemaal. Nou ja, bijna allemaal. Des te beter. Hebben we tenminste iets om over te spreken tijdens de Ronde.

Serieus probleem voor mensen die graag met een groep vrienden willen meefietsen, maar geen idee hebben hoe goed ze zelf zijn, laat staan hun vrienden. Maar vooral een probleem in je eigen hoofd, want fietsers zijn doorgaans zeer sociale mensen. De oplossing: ben eerlijk over je twijfels en zorg ervoor dat je de eerste paar keer geen meter kopwerk doet. Als je in een groepje fietst, fiets je gratis mee. Je hebt op die manier snel genoeg door hoe je eigen prestaties zich verhouden tot die van je vrienden en kunt dan altijd nog de keuze maken: wat vaker op kop, wat langer aan het eind van de groep, of toch voortaan maar alleen gaan fietsen.

In tegenstelling tot het excuus van 7 juni (“Ik heb een lekke band”), hoor je dit juist heel weinig. Maar in het onderbewuste is het een enorme drempel, zo heb ik na wat doorvragen bij vrienden gemerkt. Wat moet ik doen bij een lekke band? Hoe red ik mij, terwijl ik geen verstand van fietsen of banden heb? Twee adviezen: niet bang zijn (een lekke band blijft een uitzondering, een beetje wielrenner fietst duizenden kilometers zonder lek te rijden) en onderweg nooit gaan klooien met plakkers maar direct een nieuw binnenbandje opleggen. En oh ja, als je dan tóch een keer lek rijdt, wees dan blij dat je eindelijk voor jezelf kunt bewijzen dat ook dit eigenlijk geen excuus kan zijn.

Slap excuus. Diaree is nooit een probleem. Eet een extra banaan, pak wat norit of entosorbine en stop een stuk maandverband in je broek. Knijp vooral ook je billen wat extra bij elkaar, is sowieso goed voor de luchtweerstand. Trouwens, wie diaree heeft, weet meteen waarom een fietsbroek meestal zwart is. Ga fietsen!

Ongetwijfeld het meest gehoorde excuus en tegelijk ook het meest onzinnige. Ik weet het, niemand heeft zin om een band te plakken. Dat gedoe allemaal! Maar echt, het plakken van een band kost nog geen tien minuten tijd. En wie dat nog te veel vindt, wint met het alternatief (een nieuw binnenbandje à drie euro) nog eens bijna vijf minuten. Een lekke band is net zo snel gefixt als het vullen van je bidons. Nou ja, bijna toch.

Inderdaad, de zon schijnt, de temperatuur loopt snel op. Maar te warm? Kom op. Pak je fiets, neem extra bidons met water mee, stap op en vertrek. En stap onderweg af en toe af om de bidons nog eens te vullen. En bedenk intussen dat hoe harder je fietst, des te meer de wind je verkoeling biedt…

Er zijn geen perfecte zadels. Er zijn prachtige modellen, gemaakt van geweldige materialen, verschillend voor mannen en vrouwen, maar allemaal moeten ze uiteindelijk je zitbeenknobbels dragen. De een doet dat duidelijk beter dan de ander, maar het totale comfort bestaat niet. Zeker niet voor wie niet elke dag op de fiets zit en soms op een lange tocht ineens een wat zurig, zeurderig gevoel in de schaamstreek krijgt. Experimenteer vooral ook zelf met de juiste combinatie van ondergoed, zeemleer, zeemleervet en fietsbroek. De een zweert bij een ondergoedloze zeembroek, anderen willen juist een paar zachte lagen over elkaar heen. Stel bovendien het zadel zelf zo goed mogelijk af. Iets hoger of lager, beetje meer naar voor of achter, de helling wat aanpassen: het kan allemaal het verschil zijn tussen veel of weinig fietsplezier. Verwacht echter niet dat een zadel ooit gaat zitten als een chesterfield. Maar gebruik dat ook nooit als een excuus.

Typisch excuus voor stadsfietsers. En hoogstwaarschijnlijk gelogen ook. Wielrenfietsen worden nauwelijks gestolen, omdat ze niet vaak gebruikt worden als vervoermiddel van a naar b, en dus vrijwel nooit op onbekende plaatsen staan. Stal je fiets thuis altijd op een droge afgeschermde plek, dan kan er weinig gebeuren. En als je met een groep vrienden aan het fietsen bent en de lokroep van de kroeg niet kunt weerstaan, zorg dat er dan altijd minstens één persoon zicht houdt op de fietsen.

Serieus probleem voor mensen die graag met een groep vrienden willen meefietsen, maar geen idee hebben hoe goed ze zelf zijn, laat staan hun vrienden. Maar vooral een probleem in je eigen hoofd, want fietsers zijn doorgaans zeer sociale mensen. De oplossing: ben eerlijk over je twijfels en zorg ervoor dat je de eerste paar keer geen meter kopwerk doet. Als je in een groepje fietst, fiets je gratis mee. Je hebt op die manier snel genoeg door hoe je eigen prestaties zich verhouden tot die van je vrienden en kunt dan altijd nog de keuze maken: wat vaker op kop, wat langer aan het eind van de groep, of toch voortaan maar alleen gaan fietsen.

(ook een excuus gehoord dat snel ontkracht moet worden? Laat het ons weten!)