Deze week viel mijn oog op een interessante discussie op Twitter. Drie van mijn volgers hadden een gesprek over de vraag of je als fietser, net als een auto of brommer, een boete kunt krijgen voor te hard rijden. Fietsers kunnen namelijk ook ontiegelijk hard gaan. Soms zelfs sneller dan een bromfiets.
Omdat ik zelf ook wel eens hoge snelheden haal, op stukken waar het maximum een stuk lager ligt, besloot ik eens op onderzoek uit te gaan. Want waarom een boete riskeren?
En wat blijkt: je kunt inderdaad een boete krijgen voor te hard fietsen. De borden die de maximumsnelheid aangeven gelden namelijk voor alle verkeersdeelnemers. Auto’s, brommers, maar dus ook voor fietsers en zelfs hardlopers.
In de praktijk kun je echter niet zo snel een prent verwachten voor te hard fietsen. Er is een maas in de wet. Omdat fietsers niet de verplichting hebben om een snelheidsmeter op hun fiets te hebben, is het voor hen onmogelijk om te weten hoe hard ze gaan. De fietscomputertjes die veel wielrenners op hun fiets hebben, zijn niet geschikt. Deze zijn namelijk niet geijkt.
De enige manier om hard te fietsen en een boete te krijgen, is om dat onveilig te doen. Met een snelheid van 40 per uur langs een school fietsen bijvoorbeeld. Of door midden in een winkelstraat een eindsprint uit te breiden. Wanneer je andere mensen in gevaar brengt, kan ome agent wel besluiten om je te bekeuren voor je snelheid, maar dan dus eigenlijk onder een andere noemer. Namelijk: gevaarlijk rijden.
Tijdens mijn onderzoek kwam ik trouwens nog een mooie anekdote tegen. Over Mario Cipollini. Het Italiaanse sprintkanon was in zijn thuisland aan het trainen. Met een gangetje van 70 per uur schoot hij door de Zuid-Europese straten, toen een overijverige Carabinieri hem tegenkwam. Die besloot Super Mario staande te houden.
Of het tot een boete gekomen is, vertelt het verhaal niet. Maar in een knotsgek wielerland als Italië zal een krabbeltje vast wel genoeg geweest zijn.
Een stukje uit het wetboek.
Meer op Mascini.net
